"Albowiem to, co raz zostało zobaczone, nigdy już nie powróci do chaosu." Vladimir Nabokov

czwartek, 15 lipca 2010

Hiszpania.Granada. Czyli podróży z moją córką ciąg dalszy :)

Tak sobie myślę, czy ten blog nie powinien mieć w tytule "Podróże z moją córką", bo to już kolejna moja taka podróż. Tym razem tylko 10 dniowa, ale w tym roku to i tak brawura (tyle się wydarzyło kiepskich spraw...) I jeszcze obrona tego awansu na dyplomowanego - już znam termin 29.07. W sumie dobrze wykombinowałam, że zdążę wrócić. 
Materiał o takim wędrowaniu z nastolatką, to swoją drogą ciekawa historia. Jak jej zapowiedziałam, że może taką książkę bym popełniła - ależ mnie ofuknęła. Jest na nie - pisanie o niej "NIE", zdjęcia w podróży z nią "NIE". Ciężka sprawa. Może też kiedyś uda mi się wyciągnąć mojego syncia, ale on teraz praca i praca, a jak nie praca to bractwo rycerskie (pretensji mieć o to nie mogę - bo tą miłość do rycerstwa sama mu zaszczepiłam). 

Kraków - Malaga - Granada.
Wyruszamy o 9 rano. W Krakowie upał nieziemski. Jestem przerażona jak bardzo da nam popalić ta podróż. Najpierw na lotnisko w Maladze, później autobusem do miasta i następnie kilka godzin do Granady i znów miejski autobus, a do tego jeszcze poszukiwanie hotelu. Wszystko w hiszpańskim skwarze.

Ryanair ma opóźnienie i wylatujemy po 10. A tu w Maladze surprise. Pochmurno, wiaterek od morza, rozkoszny chłodek - pięknie jednym słowem. Co za ulga po naszym rodzimym upale. Niebo w przepięknych stalowo szarych odcieniach, do tego jasne piaskowe żółcie. Na lotnisku idziemy do informacji turystycznej, dostajemy mapkę Malagi. Miła pani kieruje nas na autobus, który jedzie do miasta może z 20 minut a nie jak gdzieś wyczytałam 1,5 godziny. Dobry początek :) Na dworcu kupujemy bilet do Granady i już jesteśmy w drodze. Dobrze, bo właśnie zaczyna lać deszcz. Nawet marzniemy, co wydaje się nieprawdopodobne w Hiszpanii o tej porze roku. 

Za oknami pomarszczone wzgórza Andaluzji. Gdzie nie gdzie przycupnęły białe rozłożyste domy ubrane w pomarańczowe dachówki, a dookoła palmy, wybujałe agawy i ciągnące się bez końca rzędy drzewek oliwek. Ines jest zachwycona, nie sądziła, że Hiszpania jest tak urokliwa, ja zresztą też nie. W dwie godziny jesteśmy w Granadzie. Tu deszcz nie pada, ale nie ma również upału. Ruch, zgiełk, kolor. Wąskie uliczki, obsadzone palmami szerokie arterie a nad wszystkim wznoszące się pokryte śniegiem góry. Jutro, gdy słońce da się znów we znaki, widok tych gór będzie jeszcze bardziej niesamowity. 

Hiszpanie uśmiechnięci, życzliwi. Dojeżdżamy z dworca do centrum, kolejna uprzejma dziewczyna wysiada z nami na przystanku i pokazuje drogę do hotelu. Jesteśmy zachwycone. Wkraczamy w jedną z uliczek Albayzin, starą arabską dzielnicę, znajdującą się na liście UNESCO. Otaczają nas ludzie, hałas, śmiech, radość i arabska muzyka.  Sklepiki z galabijami, marokańskimi lampami, arabskimi lampionami. A przed nami stare drzwi z kołatką, do naszego hotelu a właściwie pensjonatu znajdującego się w jednej z dwupiętrowych kamieniczek. Na szczęście jest też dzwonek. Uśmiechnięte zanurzamy się w mroku wielobarwnej ceramiką, wysmukłej klatce schodowej.
























11 komentarzy:

Jo. pisze...

Ach , wręcz czuję atmosferę tych uliczek , pieknie Uleńko - czekam na jeszcze .....myślałaś juz o zakupie szerokokatnego obiektywu ;-))))))????

W drodze... pisze...

Myślałam, myślałam ale to duży wydatek i jeszcze będzie musiał poczekać :)

Emma pisze...

ach, jesteś wreszcie i są piękne pamiątki z podróży! :-))

zastanawiam się właśnie w jaki sposób można by wykorzystać te cuda, które masz na dysku...hm.

Euforka pisze...

zdjęcia piękne
czekam na ciąg dalszy :)

Mała Mi pisze...

Och :) cudownie :) szczęście macie, że możecie tak razem... A Hiszpanii zazdroszczę... chyba już pisałam, ze to jedno z moich marzeń :) trzymam kciuki za obronę!!! Buziaki!

Absolutely Abstruse pisze...

Wspaniala wyprawa. Moja mama tez zawsze ze mna jezdzi i jest zachwycona kazdym wyjazdem :)
Ile kosztowaly Was bilety? Pozdrawiam!

W drodze... pisze...

Dziękuję za Wasze komentarze :) Witam nowego gościa Absolutely Abstruse :) Za bilety zapłaciłam dużo, bo po pierwsze dałam się podpuścić, że to ostatnie bilety w Ryanair i kupiłam wcześniej (w kwietniu) a to był błąd, bo później staniały. Z ubezpieczaniem i po jednym bagażu deklarowanym nie całe 1600, a później z powodu zawirowań w moim życiu musiałam skrócić pobyt, i za zmianę terminu dopłacałam jeszcze 300zł. Dużo to wyszło, ale te ostatnie miesiące i tak miałam katastrofalne jeśli chodzi o kasę.

kate pisze...

Lubię takie klimaty..Czarowne miejsca, a zdjęcia zabójcze!!!
całusy Ula:*

Anulka pisze...

Dzień dobry,
Cudne zdjęcia..., rozmarzyłam się. W Hiszpanii byłam wraz z młodszymi córciami w zeszłym roku, w Sevilli, drepcząc śladami ukochanego flamenco. Ale jeszcze tam wrócimy. Na pewno. Uwielbiam podróże z córami. Najstarsza już nie chce latać bądź jeździć z mamusią, ale młodsze są na tak (14 i 10 latek). Jutro wyruszamy do Francji, samochodem, na camping. Boję się pogody - upał, a może wręcz przeciwnie??? Zobaczymy!Życzę powodzenia na egzaminie, ja nauczycielski los porzuciłam dawno i ciągle zmieniam, zmieniam..., to i owo w życiu ;-). Pozdrawiam baaaardzo serdecznie

elfka pisze...

fantastyczna sprawa zwiedzanie swiata za twoja pomoca!

elfka pisze...

a to zdjęcie takie z różowym (odbicie)? to cudne:-))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...