"Albowiem to, co raz zostało zobaczone, nigdy już nie powróci do chaosu." Vladimir Nabokov

środa, 14 kwietnia 2010

Budzimy się do życia, by wędrować dalej...

 
Patrzę przez okno, a tam po monochromatycznej porze roku, na nagich gałęziach drzew, odradza się nowe życie, jasne, pełne nadziei... I nic nie szkodzi, że właśnie deszcz pada, że jeszcze chłód pierś ściska, i szarość walczy uparcie ze światłem. Serce wyrywa się do istnienia... Do wędrowania... Choć pamiętać będziemy, idźmy dalej...



5 komentarzy:

blog niedzielny pisze...

wszedzie juz wiosennie ale temperatujy jakos nie bardzo :( czy to zapowiedz kiepskiego lata ?????

Mała Mi pisze...

Trzeba pamiętać... i trzeba iść... bo stagnacja nikomu nie służy...

Idźmy więc :)

Emma pisze...

,,trzeba z żywymi naprzód iść" - nie ma innej drogi.

tamirian pisze...

O tak chodźmy dalej...ja to mam ochotę nawet na bieg..:)Pozdrawiam:)

W drodze... pisze...

Zapraszam więc na przechadzkę albo truchcik :) Dziś miało być o Saharze, ale będzie o czymś innym :)
Blog niedzielny - zaczynam mieć wątpliwości, za oknami ulewa, zimnica, jesień. A może ja przegapiłam lato?

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...