"Albowiem to, co raz zostało zobaczone, nigdy już nie powróci do chaosu." Vladimir Nabokov

niedziela, 11 kwietnia 2010

Pamiętam...



Mojemu Bratu... zm. 10 kwietnia 1980

Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to, co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie, że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego
Nie bądź pewny, że czas masz, bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stad odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się nie umierać
kochamy wciąż za mało i stale za późno
Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny
Spieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą
  
ks. Jan Twardowski






5 komentarzy:

Emma pisze...

tak mi przykro...i nie wiem co powiedzieć...
...jeszcze jedno światełko do Nieba wysyłam...

W drodze... pisze...

Dziękuję...

doro pisze...

Utulam po swojemu!

Grasza44 pisze...

Piękne i mądre słowa - Uleńko a Tobie przesyłam ciepłe słowa otuchy i wsparcia, ściskam Cię mocno,mocno....

W drodze... pisze...

Dziękuję Kochane...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...